FJ60 / FeJa

Toyota

Eind 2011 nemen we de beslissing om een Toyota FJ60 aan te schaffen. De auto staat in Utah (VS) en heeft zijn leven lang genoten van mooi weer. Harde auto dus.
De auto is van februari 1983, en volgens de toen geldende regels wegenbelasting vrij.
Op de teller staat 146.800 Miles maar we hoe betrouwbaar dat is, is een gok.
Je moet toch ergens beginnen.
Eind 2011 nemen we de beslissing om een Toyota FJ60 aan te schaffen. De auto staat in Utah (VS) en heeft zijn leven lang genoten van mooi weer. Harde auto dus.
De auto is van februari 1983, en volgens de toen geldende regels wegenbelasting vrij.
Op de teller staat 146.800 Miles maar we hoe betrouwbaar dat is, is een gok.
Je moet toch ergens beginnen.

Het wordt (pijnlijk duidelijk) dat woestijn zand en hitte ook een negatief effect kunnen hebben op de conditie van de auto. Al snel begeeft de waterpomp het en we kunnen aan de gang

Niet alleen de waterpomp is defect maar heel veel volgt in een korte tijd. We willen graag (ver) op reis maar het is al bijna een wonder als we zonder problemen het dorp uit kunnen rijden.
Carburateur, homokineten, radiator, thermostaat, stuurpomp, hydroliek van de koppeling,  de koppeling, uitlaat, schokbrekers etc. etc. De lijst lijkt oneindig te zijn. Als klapstuk vliegt ook de motorkap tijdens het rijden open. Gelukkig kunnen we de auto veilig aan de kant krijgen maar de schade is aanzienlijk. Dus maar weer op zoek naar een vervangende  motorkap en een spuiterij / uitdeukerij die de boel weer toonbaar kan maken.
Naast de nodige reparaties wordt er ook verder gewerkt aan de preparatie van de auto voor een reis. Snorkel, electra, roofrace, daktenk etc. maar ook de organisatie van de spullen die tijdens de reis mee moeten pakken we aan.
De auto wordt Feja gedoopt, een soort combi van FJ en Fat-ass..
De auto wordt steeds beter en we beginnen er steeds meer vertrouwen in te krijgen. In 2013 zijn we zover dat we met de eerste offroad cursus mee kunnen doen. De auto doet het prima!
Ook kunnen we hier de lier uitgebreid testen.
Na het testen nemen we de beslissing om een langere rit te gaan maken. Het doel is de Noordkaap. Behalve dat we 51 keer bij een tankstations staan wordt de rum 7500 km zonder noemenswaardige problemen afgelegd. We komen er wel langzamerhand achter dat de daktent zoals we deze op de auto hebben een nadeel kent. Als het weer minder is kun je (behalve in de tent) niet binnen zitten. Is toch wel erg behelpen.
 
Het reizen met de 4×4 bevalt in ieder geval erg goed en smaakt naar meer, langzamerhand ontstaat er een nieuw plan.